Τεχνητή Νοημοσύνη και Ελληνική Εκπαίδευση: Προκλήσεις, Προοπτικές και Καινοτομία

Περίληψη

Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση της αξιοποίησης της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην εκπαίδευση, με ιδιαίτερη αναφορά στον ελληνικό χώρο κατά την περίοδο 2018–2025. Η ανάλυση στηρίζεται σε διεθνή και ελληνική βιβλιογραφία, σε πολιτικές κατευθύνσεις και σε παραδείγματα ερευνητικών εφαρμογών, ώστε να καταγραφούν οι βασικές τάσεις και οι προοπτικές. Σε διεθνές επίπεδο, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εξατομικευμένη μάθηση μέσω adaptive learning συστημάτων, στη χρήση chatbots και εικονικών βοηθών, στην αυτοματοποιημένη αξιολόγηση και στα learning analytics. Παράλληλα, η ΤΝ συμβάλλει στην ενίσχυση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης. Στην Ελλάδα, παρότι υπάρχουν ήδη κάποιες ψηφιακές υποδομές και μεμονωμένες ερευνητικές προσπάθειες, η αξιοποίηση της ΤΝ βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο. Οι εκπαιδευτικοί εμφανίζονται θετικοί απέναντι στις νέες τεχνολογίες, αλλά αναδεικνύεται η ανάγκη για στοχευμένη επιμόρφωση και για ένα σαφώς καθορισμένο θεσμικό πλαίσιο. Η ΤΝ έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει την ποιότητα και την ισότητα στην εκπαίδευση. Ωστόσο, ζητήματα όπως η προστασία των προσωπικών δεδομένων, η μεροληψία που πιθανόν εμφανίζουν οι αλγόριθμοι και οι ψηφιακές ανισότητες οφείλουν να αντιμετωπιστούν άμεσα. Το άρθρο ολοκληρώνεται με προτάσεις για τον ελληνικό εκπαιδευτικό χώρο, με στόχο την εναρμόνιση με τις διεθνείς εξελίξεις.