Παράλληλες διεργασίες στην υπολογιστική σκέψη μαθητών

Abstract

Ο παράλληλος προγραμματισμός έχει αρχίζει να απασχολεί την εκπαίδευση στην Πληροφορική κυρίως λόγω της αύξησης της πολυπλοκότητας των προβλημάτων και της τεχνολογικής ανάπτυξης. Η εργασία αφορά τον παράλληλο προγραμματισμό και έχει ως στόχο την αξιολόγηση της χρήσης του σε προγράμματα ανεπτυγμένα από μαθητές που βρίσκονται στις τελευταίες τάξεις της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι κώδικες που αξιολογούνται είναι γραμμένοι στο περιβάλλον οπτικού προγραμματισμού Scratch, το οποίο υποστηρίζει το προγραμματιστικό υπόδειγμα του παράλληλου προγραμματισμού. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με την ένταξη κάθε κώδικα στα πέντε επίπεδα της ταξινομίας SOLO (Structure of Observed Learning Outcomes). Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως η πλειοψηφία των μαθητών χρησιμοποιεί τοπολογίες παράλληλου προγραμματισμού μεσαίας πολυπλοκότητας και αναπτύσσει προγραμματιστικούς κώδικες που εντάσσονται κυρίως στο τρίτο από τα πέντε επίπεδα της ταξινομίας SOLO. Ειδικότερα, κατά κύριο λόγο οι μαθητές προγραμματίζουν τμήματα κώδικα που τρέχουν παράλληλα, πυροδοτούνται από διαφορετικές αιτίες και λειτουργούν ανεξάρτητα καθώς δεν επικοινωνούν μεταξύ τους. Από τα αποτελέσματα αυτά αναδεικνύονται οι παράλληλες διεργασίες στην υπολογιστική σκέψη των νεαρών μαθητών, αλλά και η δυναμική για τη διδασκαλία του παράλληλου προγραμματισμού στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού σχολείου.