∆ιδακτική της τεχνολογίας της πληροφορίας και της επικοινωνίας: από την εργαλειοποίηση και συµµόρφωση στη χειραφέτηση και αλλαγή Μέρος 1ο Ερευνητική ∆ιάσταση

Περίληψη

Η διδακτική των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) μπορεί να ερμηνευθεί με δύο διαφορετικούς τρόπους.
1. Ως ανάγκη για μια ουδέτερη επιλογή του μεγάλου εύρους των μεθόδων και των διαδικασιών που χρησιμοποιούνται από τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας, χωρίς φιλοσοφική και μεθοδολογική διάκριση.
2. Ως ανάγκη για μια συνειδητή επιλογή διδακτικών στρατηγικών οι οποίες μπορούν να επιλέγονται με βάση μια λεπτομερή ανάλυση των παιδαγωγικών και κοινωνικών τους χαρακτηριστικών και κριτηρίων.
Οι δύο αυτές ερμηνείες της «Διδακτικής των ΤΠΕ» κάνουν δυνατή τη διάκριση μεταξύ μιας «απολιτικής» και μιας «πολιτικής»  διάστασης στο χώρο της Διδακτικής γενικότερα και στο αναπτυσσόμενο πεδίο της «Διδακτικής των ΤΠΕ», ειδικότερα. Θεωρώ ότι το να δίνουμε απαντήσεις ή εξηγήσεις για την αποτελεσματικότητα των νέων τεχνολογιών ή γενικότερα για τη φύση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία, χωρίς ουσιαστική πολιτική διάσταση, συνιστά παιδαγωγικό λάθος. Η πολιτική διάσταση της εκπαίδευσης και συγκεκριμένα ο πολιτικός αλφαβητισμός αφορά γνώση για θέματα όπως ανισότητα, εξουσιαστικές δομές και σχέσεις, πραγμάτευση αμφιλεγόμενων προβλημάτων καθώς και τρόπους με τους οποίους τα άτομα μπορούν να δράσουν με σκοπό να συμμετάσχουν ενεργά στα παιδαγωγικά και κοινωνικά δρώμενα. Για το λόγο αυτό ερωτήσεις γύρω από τη φύση της διδακτικής των ΤΠΕ δεν είναι ερωτήσεις που αφορούν μόνο το «πώς» της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά επίσης το ¨γιατί» και το «τι».