Η εκπαιδευτική πολιτική ως παράγοντας διαμόρφωσης των σχέσεων και των δράσεων του σχολείου, της οικογένειας και της κοινότητας: Προκλήσεις.
Περίληψη
Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο της εκπαιδευτικής πολιτικής στη διαμόρφωση των σχέσεων και των δράσεων μεταξύ σχολείου, οικογένειας και κοινότητας στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Βασιζόμενη στο θεωρητικό μοντέλο των επικαλυπτόμενων σφαιρών επιρροής της Epstein, τη θεωρία της δομής και δράσης του Giddens και το βιο-οικολογικό μοντέλο του Bronfenbrenner, η έρευνα αναλύει τη διαλεκτική σχέση μεταξύ του μακροεπιπέδου (θεσμικό πλαίσιο) και του μικροεπιπέδου (καθημερινές πρακτικές). Μέσα από εμπειρική διερεύνηση 147 σχολικών μονάδων της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης και καταγραφή δράσεων φορέων (Εκκλησία, Δήμοι, Κέντρα Πρόληψης), αναδεικνύονται τόσο οι δυνατότητες όσο και οι προκλήσεις της συνεργασίας. Τα ευρήματα καταδεικνύουν σημαντική δραστηριοποίηση των σχολείων (87% οργανώνουν δράσεις κοινού ενδιαφέροντος, 72% μεμονωμένες ομιλίες ειδικών), αλλά και περιορισμένη συστηματική εμπλοκή (το 46% διοργανώνουν σχολές γονέων). Η συμμετοχή των γονέων παρουσιάζει σημαντική διακύμανση, με κρίσιμα εμπόδια την πολυνομία, τις διαφορές αντιλήψεων και την επίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η εργασία καταλήγει σε συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις για την ενίσχυση της συνεργασίας και την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Ενότητα
- ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ