Anti-bullying ή κουλτούρα ειρήνης στο σχολείο; Από το θεσμικό πλαίσιο στο κοινωνικό όραμα
Περίληψη
Περίπου δέκα χρόνια μετά την ίδρυση του Παρατηρητηρίου Πρόληψης της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού (2012) και την ανάπτυξη και λειτουργία αντίστοιχου Δικτύου Πρόληψης και Αντιμετώπισης (2014), η πρόσφατη νομοθέτηση σχετικά με τη βία και τον εκφοβισμό στα σχολεία (Ν. 5029/2023) επαναφέρει στο προσκήνιο της εκπαιδευτικής πολιτικής το ζήτημα της θεσμικής διαχείρισης ενός διαχρονικού κοινωνικού ζητήματος και των εκδηλώσεών του μέσα στο σχολικό περιβάλλον. Η εργασία αναλύει τις παρεμβάσεις αυτές ποιοτικά ως προς τη συνάφεια σκοπού και περιεχόμενου τους, τη σύνδεσή τους με τις σύγχρονες θεωρητικές και πρακτικές προσεγγίσεις, καθώς και τη διαχρονική τους εξέλιξη. Δύο κομβικές συνεισφορές που εντοπίζει η ανάλυση στο ιστορικό των παρεμβάσεων είναι: α. η αξιοποίηση της οικοσυστημικής θεωρίας για την κατανόηση της σύνθετης φύσης των φαινομένων και την ενδυνάμωση όλων των άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενων μερών σε αυτά μέσα από διακριτούς ρόλους, ενεργή συμμετοχή και άμεση επικοινωνία και συνεργασία, και β. η ίδια η πράξη της νομοθέτησης ως ένδειξη πολιτικής δέσμευσης και προϋπόθεση βιωσιμότητας μιας παρέμβασης. Προκειμένου, όμως, να είναι ουσιαστικά αποδοτικές οι συνεισφορές αυτές χρειάζεται ένα στιβαρό θεσμικό συνεχές σε διατομεακό επίπεδο, που δεν θα περιορίζεται στη λογική της πρόληψης και της αντιμετώπισης ή καταστολής μιας μορφής βίας, αλλά θα επενδύει πιστά και μακρόπνοα σε μια «οικολογία ειρήνης» μέσα από την προώθηση θετικών κοινωνικών και δημοκρατικών συμπεριφορών, τη βελτίωση υποδομών και την πρώιμη παρέμβαση.
Λεπτομέρειες άρθρου
- Ενότητα
- ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 8: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΒΙΑΣ