Βιωματικό εργαστήριο: Αξιοποιώντας τη Διαμεσολάβηση και το Ψυχόδραμα κατά την επίλυση συγκρούσεων μέσα στην τάξη

PDF
Δημοσιευμένα: Μαρ 12, 2026
Λέξεις-κλειδιά:
Διαμεσολάβηση ψυχόδραμα εκπαίδευση σύγκρουση αποτελεσματικός εκπαιδευτικός
Ελένη Παπαδιώτη
Περίληψη

Το παρόν εργαστήριο στοχεύει στη θεωρητική και μεθοδολογική προσέγγιση των τεχνικών της Διαμεσολάβησης και του Ψυχοδράματος, εξηγώντας πρακτικά πώς εφαρμόζονται αποτελεσματικά οι τεχνικές αυτές στην εκπαιδευτική διαδικασία. Σκοπός είναι να αναδειχθεί η συμβολή τους στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητα των συμμετεχόντων εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας ειδικής και γενικής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, ανάμεσα στα βασικά χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού εκπαιδευτικού συγκαταλέγεται και η ικανότητα να δείχνει ενδιαφέρον όχι μόνο για την ακαδημαϊκή επίδοση των μαθητών του, αλλά και την συναισθηματική, ψυχική και κοινωνική τους ευημερία. Στο πλαίσιο αυτό, οι τεχνικές της Διαμεσολάβησης και του Ψυχοδράματος μπορούν να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά, καθώς αποτελούν ισχυρά εκπαιδευτικά εργαλεία για την ανάπτυξη των ψυχοσυναισθματικών και κοινωνικών ικανοτήτων των μαθητών. Μέσα από την πρακτική της Διαμεσολάβησης, οι μαθητές έχουν την ευκαιρία να επιλύσουν ειρηνικά τις συγκρούσεις και τις διαφορές τους, καταλύοντας τη βία σε οποιαδήποτε μορφή της. Παράλληλα τα ¨ψυχοδραματικά σενάρια¨, τους δίνουν τη δυνατότητα να πειραματιστούν με διαφορετικά συναισθήματα, να δοκιμάσουν λύσεις σε προβλήματα και να χειριστούν δύσκολες καταστάσεις σε ένα ασφαλές και ελεγχόμενο περιβάλλον. Μέσα από το συνδυασμό των συγκεκριμένων τεχνικών, μαθαίνουν να αναπτύσσουν αποτελεσματικές δεξιότητες επικοινωνίας και συνεργασίας, ενσυναίσθηση, σεβασμό, αποδοχή της διαφορετικότητας, αυτοεπίγνωση και αυτοεκτίμηση. Τελικός στόχος είναι, αξιοποιώντας τη δυναμική της τάξης του,  ο εκπαιδευτικός να μπορεί να  χρησιμοποιεί τα παραπάνω εργαλεία για να γνωρίσει καλύτερα τις ανάγκες των μαθητών του και να τους παρέχει ένα ασφαλές και ποιοτικό περιβάλλον μάθησης. Το  παρών εργαστήριο –διάρκειας δύο ωρών- αξιοποιεί τη δυναμική της ομάδας και στηρίζεται τόσο στη θεωρία του ιδρυτή του ψυχοδράματος J. L. Moreno (1946), όσο και σε επιστημονικούς οδηγούς για την εφαρμογή της σχολικής διαμεσολάβησης (Deutsch et al., 2014). Στο τέλος του εργαστηρίου θα ακολουθήσει το λεγόμενο ψυχοδραματικό ¨μοίρασμα¨ της εμπειρίας των συμμετεχόντων, με τη μορφή της ομαδικής συνέντευξης, προκειμένου να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητά του.

Λεπτομέρειες άρθρου
  • Ενότητα
  • ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ
Αναφορές
Ξενόγλωσσες
Aldhafiri, N. R. (2015). The Role of Interpersonal EFL Teacher Behaviour in Enhancing Saudi Students’ Learning. International Journal of English Language Teaching, 2(1), 47-55.
Alkin, M. C. & Christie, C. A. (2004). An evaluation theory tree. In M. C. Alkin (Ed.) Evaluation roots: Tracing theorists’ views and influences (pp. 12-65). Thousand Oaks, CA: Sage.
Baraldi, C., & Iervese, V. (2012). Participation, facilitation, and mediation: Children and young people in their social contexts. New York: Routledge.
Barbour, A., (1974). The Self-Disclosure Aspect of the Pscyhodrama Charing Session. Group Psychotherapy and Psychodrama, 4, 132-138.
Barrows, H. S. (1996). Problem-based learning in medicine and beyond: a brief overview. In L. Wilkerson, and W. H. Gijselers (Eds.), New direction for teaching and learning, 68(3-11). San-Francisco: Jossey-Bass Publishers.
Bedore, B. (2004). 101 Improv Games for Children and Adults: Fun and Creativity with
Improvisation and Acting. Hunter House.
Blatner, A. (2000). Foundations of psychodrama: history, theory and practice. (4th ed.) New York: Springer Publishing.
Blunk, E. M., Russell, E. M. & Armga C. J., (2017). The role of teachers in peer conflict: implications for teacher reflections. Teacher Development, 21, 597–608.
Börstler, J. (2010). Using role-play diagrams to improve scenario role-play. In G. Engels, C. Lewerentz, W. Schäfer, A. Schürr, & B. Westfechtel (Eds.), Graph Transformations and Model-driven Engineering (pp. 309-394). Heidelberg: Springer Verlag. doi:10.1007/978-3-642-17322-6_14
Bruner, J. S. (1961). The act of discovery. Harvard Educational Review, 31, 21-32.
Burrell, A. N., Zirbel, S. C., & Allen, M. (2003). Evaluating peer mediation outcomes in educational settings: A meta-analytic review. Conflict Resolution Quarterly, 21 (1), 7-26.
Bustos, D. (1994). Wings and roots. In: Holmes, P., Karp, M. and Watson, M. (eds.), Psychodrama since Moreno: Innovations in theory and practice (pp. 45-56). London: Routledge.
Casson, J. (2005). The stage: the theatre of psychodrama. In: Karp, M., Holmes, P. and Tauvon, K. B. (eds.), The Handbook of Psychodrama (pp. 75-97). London: Routledge.
Chimera, C. & Baim, C. (2010). Introduction to Psychodrama. Workshop for IASA Conference: Cambridge. Ανακτήθηκε στις 25.09.2024 από: https://www.iasa-dmm.org/images/uploads/Chip%20
Chittooran, M.M. & Hoenig, G.A. (2010). Peer Mediation: A Guide For Educators in Helping Children at Home and School III: Interview with the Editors. National Association of School Psychologists.
Churchill, R. (2013). Today's Children, Tomorrow's Protectors: Purpose and Process for Peer Mediation in K-12 Education. Pepperdine Dispute Resolution Law Journal, 13 (2). (Ανακτήθηκε στις 28/09/2024 από https://digitalcommons.pepperdine.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1248&context=drlj
Cowie, H. & Jennifer, D. (2008). New Perspectives on Bullying. Maidenhead. Open University Press.
Deutsch, M., Goldman-Wetzler, J., & Chung, C. T. (2014). A framework for thinking about research on conflict resolution initiatives. In P. T. Coleman, M. Deutsch, & E. C. Marcus (ed.), The handbook of conflict resolution: Theory and practice (3rd ed., pp. 1061–1086). Jossey-Bass/Wiley.
Doherty, M. J. (2009). Theory of mind: How children understand others' thoughts and feelings. Psychology Press.
Fion, C.B.L. (2009). Education hub at crossroads; the development of quality in assurance a competitive tool for Singapore’s private tertiary education. Quality Assurance in Education, 17(1), 79-94.
Hollander, E.M. & Jaffer, A. (2017). Gearing up in psychodrama: Using psychodrama to support education in diverse communities and building teams to deliver support. Zeitschrift für Psychodrama und Soziometrie, 16(1), 185-198. (Ανακτήθηκε στις 28/09/2024 από https://doi.10.1007/s11620-017-0389-6).
Jonassen, D. H. (1992). Evaluating Constructivistic Learning. In, T Duffy T. & and Jonassen D. 3(eds.), Constructivism and the Technology of Instruction: A Conversation. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum.
Johnson, D.W., & Johnson, R. (2005). Teaching students to be peacemakers (4th ed.) Edina, MN: Interaction Book Company.
Johnson, C.O. &Snow, M.C. (2002). Basic Mediation Training: Trainers’ Manual. Mediation@MIT: Cambridge.
Kern, M., Waters, L. Adler, A. & White, M., (2015). A multidimensional approach to measuring well-being in students: Application of the PERMA framework. The journal of positive psychology.10, 262- 271. (Ανακτήθηκε στις 20/09/2024 από 10.1080/17439760.2014.936962.
Kolb, A., & Kolb, D. (2009). The learning way: Meta-cognitive aspects of experiential learning. Simulation Gaming. 40(3), 297-327.
Kolb, D. 1984. Experiential learning: Experience as the source of learning and development. New Jersey: Prentice-Hall.
Moreno, J. L. (1946). Psychodrama Volume 1. Beacon House
Morgan J. & Rinvolucri. M. (2007). Doubling: A Psychodrama Technique Transposed to Foreign Language Teaching. World Englishes 3(1), pp. 34-38. (Ανακτήθηκε στις 19.08.2024 από: http://www.wiley.com/copyright).
Noaks, J., & Noaks, L. (2009). School-based peer mediation as a strategy for social
inclusion. Pastoral Care in Education, 27(1), 53-61.
Oachesu, M. (2016). Conflict Management, a New Challenge. Procedia Economics and Finance, 39, 807-814 (Ανακτήθηκε στις 26/09/2024 από https://doi.10.1016/S2212-5671(16)30255-6).
Opre, D., Pintea, S., Opre, A., and Bertea, M. (2018). Measuring adolescents’ subjective well-being in educational context: development and validation of a multidimensional instrument. Journal of Evidence-Based Psychotherapies, 18, 161–180.
Peterson, C., Ruch, W., Beermann, U., Park, N.S & eligman, M., (2007). Strengths of character, orientations to happiness, and life satisfaction. The Journal of Positive Psychology, 2, 149–156. (Ανακτήθηκε στις 24/09/2024 από https://doi: 10.1080/17439760701228938).
Pishghadam, R., Ebrahimi, S., Naji Meidani, E., and Derakhshan, A. (2020). An introduction to “Cultuling” Analysis (CLA) in light of variational pragmatics: a step towards “Euculturing”. Res. Appl. Linguist, 6, 141–158.
Prince, M. (2004). Does active learning work? A review of the research. Journal of Engineering Education.
Pritchard, A. (2009). Ways of learning: Learning theories and learning styles in the classroom (2nd ed.). Abingdon, UK: Routledge.
Rahim, M. A. (2002). Toward a theory of managing organizational conflict. The International Journal of Conflict Management, 13 (3), 206 – 235.
Rahayu, L. & Setya, R. (2020). Conflict Management in Improving Schools Effectiveness. Advances in Social Science, Education and Humanities Research, (39)7, 191-197.
Rhodes, G., & Akram, M. (2023). Conflict analysis, learning from practice. Conflict Resolution Quarterly, 40(3), 333-355.
Rutherford, F. J. (1964). The role of inquiry in science teaching. Journal of Research in Science Teaching, 2, 80–84.
Sallis, E. (2002), Total Quality Management in Education. London, Routledge.
Seligman, M. E. & Csikszentmihalyi, M. (2014). Positive psychology: An introduction. New York, NY, Springer Netherlands
Shahmohammadi, N. (2014). Conflict Management among Secondary School Students. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 159, 630-635. (Ανακτήθηκε στις 28/09/2024 από https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.12.438_).
Shinn, M. R. (2008). Best practices in using curriculum based measurement and its use in the problem-solving model. Στο A. Thomas & J. Grimes (Επιμ.), Best practices in school psychology IV (σσ. 243–262). Bethesda, MD; National Association of School Psychologists.
Schaefer, J. M., Cannella-Malone, H.I., Carter, E. W. (2016). The place of peers in peermediated interventions for students with intellectual disability. Remedial and Special Education, 37(6), 345-356. (Ανακτήθηκε στις 28/09/2024 από https://doi.org/10.1177/0741932516629220).
Shearon, E., & Shearon, W., Jr (1973). Some uses of psychodrama in education. Journal of Group Psychotherapy, Psychodrama and Sociometry . 26 (3-4), 47-52.
Spaulding, J. T. (2010). The effects of experiential learning with playfulness in the adult education classroom.
Stronge, J. H., Ward, T. J., Tucker, P. D., & Hindman, J. L. (2007). What is the relationship between teacher quality and student achievement? An exploratory study. Journal of Personnel Evaluation in Education, 20(3-4), 165–184.
Sun, R. C. F., & Shek, D. T. L. (2010). Life satisfaction, positive youth development, and problem behaviour among Chinese adolescents in Hong Kong. Social Indicators Research, 95(3), 455–474. (Ανακτήθηκε στις 28/09/2024 από https://doi.org/10.1007/s11205-009-9531-9.
Tuominen, H., Salmela-Aro, K. & Niemivirta, M., (2012). Achievement goal orientations and academic well-being across the transition to upper secondary education. Learning and Individual Differences 22(3), 290-305. (Ανακτήθηκε στις 28/09/2024 από 10.1016/j.lin`dif.2012.01.002).
Wilson Gillespie, C., & Chick, A. (2001). Fussbusters: Using peers to mediate conflict resolution in a head start classroom. Childhood Education, 77(4), 192-195.
Wood, A.M., Froh, J.J., & Geraghty, A.W.A. (2010). Gratitude and well-being: A review and theoretical integration. Clinical Psychology Review, 30(7), 890 – 905.
Ελληνόγλωσσες
Αρτινοπούλου, Β. (2010). Η σχολική διαμεσολάβηση. Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.
Clayton, G.M. (2012). Η θεωρία των ρόλων στο ψυχόδραμα – εγχειρίδιο για την ψυχοδραματική Εκπαίδευση. Επιμέλεια - εισαγωγή: Κωνσταντίνος Λέτσιος. Αθήνα: Εκδόσεις Καλλίγραφος.
Καβροχωριανού, Έλενα. (2014): Ψυχόδραμα: Μια φιλοσοφία ζωής & συσχέτισης για γονείς, εκπαιδευτικούς & παιδιά. Στο συλλογικό έργο: Κούτρας Σ. (Επιμ.). Η ψυχική υγεία των παιδιών στην κοινωνία της κρίσης. Εκδόσεις Ταξιδευτής