12 χρόνια βιωματικών εργαστηρίων σε γονείς του ΠΣΠΘ. Διαμορφώνοντας ταυτότητα, σχέσεις και δίκτυα


Δημοσιευμένα: Μαρ 12, 2026
Λέξεις-κλειδιά:
ψυχική ανθεκτικότητα γονεϊκός ρόλος δίκτυα συνεργασίας σχολική ευημερία διεπιστημονική ομάδα
Σταυρούλα Μαστοροδήμου
Ελένη Παπακώστα Γάκη
Ανδρέας Τσούνης
Περίληψη

Περίληψη


Η παρούσα εργασία αναφέρεται στον σχεδιασμό και στην υλοποίηση ενός διαχρονικού προγράμματος ενδυνάμωσης του γονεϊκού ρόλου, ενίσχυσης του θετικού τρόπου σκέψης και έμμεσης καλλιέργειας της ψυχικής ανθεκτικότητας των εμπλεκομένων στο Νηπιαγωγείο του ΠΣΠΘ. Λαμβάνοντας υπόψη, όχι μόνο τη σημασία του γονεϊκού ρόλου στην ολιστική ανάπτυξη των νηπίων , αλλά και στην προσωπική ανάπτυξη των ίδιων , πραγματοποιήθηκαν 12 ομάδες γονέων στο 1/θ Νηπιαγωγείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σκοπός της παρέμβασης είναι η ενίσχυση της συνεργασίας σχολείου και οικογένειας, η εγκαθίδρυση ουσιαστικών και ποιοτικών σχέσεων μεταξύ των μαθητών και των γονέων καθώς και η ανάπτυξη δικτύων επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ του Σχολείου και της Κοινότητας. Οι ομάδες εντάσσονται στο πρόγραμμα του Νηπιαγωγείου από την αρχή της σχολικής χρονιάς . Η θεματολογία των συναντήσεων προκύπτει από τις αξιολογήσεις των γονέων διαχρονικά, τις παρατηρήσεις και επισημάνσεις της διεπιστημονικής ομάδας. Η ομάδα λειτουργεί παράλληλα με ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που ανατροφοδοτείται από τα περιστατικά του σχολείου και από τα αιτήματα των γονέων. Πραγματοποιείται διερεύνηση αναγκών πριν την υλοποίηση των βιωματικών εργαστηρίων και αξιολόγηση μετά το πέρας των συναντήσεων. Το σύνολο των γονέων αξιολογεί ως σημαντική τη λειτουργία της ομάδας για την ενίσχυση του γονεϊκού τους ρόλου και υπογραμμίζει ότι τους βοηθά στο να συμμετέχουν ενεργά στη σχολική και ευρύτερη κοινότητα. Η καινοτομία του προγράμματος έγκειται στο ότι είναι προϊόν συνεργασίας επαγγελματιών και γονέων, δεν έχει κόστος η εφαρμογή του καθώς αξιοποιεί υπάρχοντες πόρους (ανθρώπινους και μη) και έχει απώτερο στόχο τη σχολική ευημερία με την έγκαιρη αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτουν στη σχολική ζωή.


 


Λέξεις κλειδιά: ψυχική ανθεκτικότητα, γονεϊκός ρόλος, δίκτυα συνεργασίας, σχολική ευημερία, διεπιστημονική ομάδα.

Λεπτομέρειες άρθρου
  • Ενότητα
  • ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 5: ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗΣ
Αναφορές
Ξενόγλωσσες
Altrichter, H., Posch, P., &Somekh, B. (2001). Οι Εκπαιδευτικοί Ερευνούν το έργο τους. Μια εισαγωγή στις μεθόδους της έρευνας-δράσης. Μτφρ. Δεληγιάννη, Μ. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Bowlby, J. (1969). Attachment and loss. Vol. 1. London: Random House.
Brock, S. E. (2008). managing school crises: more than Just response. PrinciPal Leadership.
Bronfenbrenner, U. (1999). Environments in developmental perspective: Theoretical and operational models. In S. L. Friedman & T. D. Wachs (Eds.), Measuring environments across the lifespan: Emerging methods and concepts (pp. 3-28). Washington, DC: American Psychological Association.
Bronfenbrenner, U. (2001). The bioecological theory of human development. In N. J. Smelser & P. B. Baltes (Eds.), International encyclopedia of the social and behavioral sciences (10), 6963–6970. New York, NY: Elsevier.
Bronfenbrenner, U., & Morris, P. A. (2006). The bioecological model of human development. In W. Damon (Series Ed.) & R. M. Lerner (Vol. Ed.), Handbook of child psychology: Theoretical model of human development (pp. 793-828). New York, NY: John Wiley.
Bronfenbrenner, U., & Morris, P. A. (1998). The ecology of development of development processes. In W. Damon (Series Ed.) & R. M. Lerner (Vol. Ed.), Handbook of child psychology: Vol. 1. Theoretical model of human development (pp. 993-1027). New York, NY: John Wiley.
Carr, W.,& Kemmis, S. (1986). Becoming critical: education, knowledge and actionresearch.London: Falmer Press.
Clark,D.(1996).Schoolsaslearningcommunities. London:Cassell.
Condly, S. J. (2006). Resilience in children: A review of literature with implications for education. Urban education, 41(3), 211-236.
Eliot, M., & Cornell, D. G. (2009). Bullying in middle school as a function of insecure attachment and aggressive attitudes. School Psychology International, 30(2), 201-214.
Johnson, K. (2000). School crisis management: A hands-on guide to training crisis response teams. Hunter House.
Kemmis, S. (1993). Action Research and Social Movement: A Challenge for Policy Research. Education Policy Analysis Archives, 1(1), 1-8.
Kemmis, S., & McTaggart, R.(1988). The Action Research Planner. Victoria: Deakin University Press.
Liles, R. E. (2007). The use of feature films as teaching tools in social work education. Journal of Teaching in Social Work, 27(3–4), 45–60.
Luthar, S. S. (2006). Resilience in development: A synthesis of research across five decades.
Luthar, S. S., Cicchetti, D., & Becker, B. (2000). The construct of resilience: A critical evaluation and guidelines for future work. Child development, 71(3), 543-562.
McNiff, J., Lomax, P., & Whitehead, J. (2003). You and Your Action Research Project. London: Routledge.
Nickerson, A. B., & Heath, M. A. (2008). Developing and strengthening school-based crisis response teams. In School Psychology Forum (Vol. 2, No. 2, pp. 1-16).
Russell, W. B. (2012). The art of teaching social studies with film. Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 85(4), 157–164.
Rutter, M. (2006). Implications of resilience concepts for scientific understanding. Annals of the New York Academy of Sciences, 1094(1), 1-12.
Simola, S. K. (2005). Organizational crisis management: Overview and opportunities. Consulting Psychology Journal: Practice and Research, 57(3), 180.
Whitehead, J. (1989). Creating a living educational theory from questions of the kindHow do I improve my practice? CambridgeJournalofEducation, 19(1), 41-52.
Ελληνόγλωσσες
Βασιλείου, Α. &Κεχαόγλου, Ν. (2015). Διαχείριση Συγκρούσεων και Επικοινωνία. Εκπαιδευτικό υλικό. ΓΣΕΕ-Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής.
Γάκη-Παπακώστα, Ε. (2018) Η διαχρονική Πορεία της Πρόληψης ως Μοχλός Κοινωνικής Ενδυνάμωσης, Πρακτικά 1ου Πανελλήνιου Διεπιστημονικού Συνεδρίου Κέντρων Πρόληψης, εκδ. Κ. Μάτσα Νο 11,12
Καούρη, Χ. &Δημάκος Ι. (2011). Ο Ρόλος της Οικογένειας στην Εκδήλωση
Κυριάκου, Α. (2016). Ψυχική Ανθεκτικότητα στο Σχολείο. Ψυχολογική στήριξη των παιδιών σε καταστάσεις κρίσης. Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημών Εκπαίδευσης, 2014(2), 498
Μάγος, Κ., &Παναγοπούλου, Π. (2008). Δρω ερευνώντας και ερευνώ δρώντας: Η έρευνα δράσης στην εκπαίδευση εκπαιδευτών. Πρακτικά του 3ου Διεθνούς Συνεδρίου: Εκπαίδευση και Επαγγελματοποίηση Εκπαιδευτών Ενηλίκων. Πειραιάς, 14-16 Μαρτίου 2008.
Τσιπά, Σ., &Αθανασούλα-Ρέππα, Α. (2021). Διαχείριση Συγκρούσεων στα Ολοήμερα Ολιγοθέσια και Πολυθέσια Δημοτικά Σχολεία. Επιστήμες Αγωγής, 2021(1), 51-72.
Χατζηπαναγιώτου, Π., & Μαρμαρά, Χ. (2014). Πρακτικές δικτύωσης σχολείων: τα δίκτυα μάθησης ως μηχανισμός για την ενθάρρυνση της συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης εκπαιδευτικών και διευθυντών. Υποστηρίζοντας την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών, 151-160.
Χατζηχρήστου, Χ. (Επιμ.) (2011). Κοινωνική και Συναισθηματική Αγωγή στο Σχολείο: Πρόγραμμα για την προαγωγή της ψυχικής υγείας και της μάθησης στη σχολική κοινότητα. Τεύχος 11: Διαχείριση κρίσεων στη σχολική κοινότητα στο Νηπιαγωγείο, Α’ και Β’ Δημοτικού. Αθήνα: Τυπωθήτω.
Χατζηχρήστου, Χ. Γ. (2011β). Σχολική ψυχολογία. Αθήνα: Τυπωθήτω
Φασουλής, Κ. (2006). Η δημιουργική διαλεκτική ως μέσο αντιμετώπισης και διευθέτησης του συγκρουσιακού φαινομένου στο σχολικό περιβάλλον. Πρακτικά 3ου Πανελλλήνιου Συνεδρίου: Κριτική, Δημιουργική Διαλεκτική Σκέψη στην Εκπαίδευση: Θεωρία και Πράξη, 13-14.