Γονείς μέσα σε ένα Συμπεριληπτικό Νηπιαγωγείο


Δημοσιευμένα: Μαρ 12, 2026
Λέξεις-κλειδιά:
γονεϊκή εμπλοκή συμπερίληψη συνεκπαίδευση
Αργυρώ Καπούτση
Μαρίνα Καραβάτου
Έλλη-Ελένη Πεταλά
Περίληψη

Περίληψη


Η παραδοχή της σπουδαιότητας της ουσιαστικής και αποτελεσματικής επικοινωνίας και συνεργασίας ανάμεσα σε εκπαιδευτικούς και γονείς, θέτει ως αναγκαιότητα τον σχεδιασμό και την εφαρμογή πρακτικών και λειτουργικών μοντέλων συνεργασίας. Στην παρούσα εργασία θα παρουσιαστεί ο σχεδιασμός, η εφαρμογή, τα αποτελέσματα και η αξιολόγηση του καινοτόμου προγράμματος «Γονείς μέσα σε ένα Συμπεριληπτικό Νηπιαγωγείο» έχοντας ως στόχο την ουσιαστική, συνεχή, πολυεπίπεδη, συστηματική και καθολική εμπλοκή των γονέων στην  εκπαίδευση παιδιών της τυπικής τάξης καθώς και παιδιών που ανήκουν σε τμήματα ένταξης. Το βασικό έναυσμα για αυτόν τον σχεδιασμό δόθηκε από την ανάγκη μας για ένα σχολείο ανοιχτό, συμπεριληπτικό, με συνέπεια και συνέχεια στην εκπαίδευση των παιδιών. Βασικός σκοπός μας ήταν το άνοιγμα του σχολείου στην οικογένεια, η «εκπαίδευση» των γονέων,  η ενίσχυση όλων των εμπλεκόμενων και των μεταξύ τους σχέσεων και η αποδοχή και  συμπερίληψη των παιδιών ανεξάρτητα από το γνωστικό και κοινωνικοσυναισθηματικό τους επίπεδο. Κατά την εφαρμογή του προγράμματος χρησιμοποιήθηκαν συστηματικά πολλές πρακτικές και εργαλεία (όπως συναντήσεις γονέων-εκπαιδευτικών, έντυπο υλικό, ημερολόγιο, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, εβδομαδιαία ενημέρωση των καθημερινών δραστηριοτήτων με απλή περιγραφή στόχων, εκπαιδευτικές δράσεις [«Ο γονιός μου, ο δάσκαλός μου» (σχεδιασμός και υλοποίηση από κοινού ημερήσιας δράσης), «Ημέρα όλων των γονέων», «Αποστολές» (ανεστραμμένη τάξη), «Γιορτές με Γονείς», «Ημέρες ενημέρωσης Γονέων»], σχολή γονέων, σταθμισμένα και ανοιχτά ερωτηματολόγια εισόδου και εξόδου, βιβλίο εντυπώσεων, διάχυση των δράσεων (εκθέσεις, βίντεο, φωτογραφίες, φεστιβάλ). Μετά την υλοποίησή του διαπιστώθηκε ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι βίωσαν πολύ θετικά αυτή την εμπειρία. Επίσης, άλλαξαν στάσεις και αρκετά στερεότυπα καταρρίφθηκαν. Οι γονείς «εκπαιδεύτηκαν» ανακαλύπτοντας νέους τρόπους προσέγγισης και ανταπόκρισης στις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών τους και αντιλήφθηκαν τη σπουδαιότητα του ρόλου του Νηπιαγωγείου. Ενδιαφέρον θα είχε η εφαρμογή και σε άλλες βαθμίδες εκπαίδευσης.

Λεπτομέρειες άρθρου
  • Ενότητα
  • ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 6: ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
Αναφορές
Ξενόγλωσσες
Bronfenbrenner, U. (1989). "Ecological systems theory". In R. Vasta (Eds.), Annals of childdevelopment, 6, 187-251. Greenwich, CT: JAI.
Epstein, J. (1995). "School-family-community partnerships: caring for the children we share".Phi Delta Kappan, 76 (9), 701-712.
Hoover-Dempsey, K. V., & Sandler, H. (1995). "Parental Involvement in children’s education : Why does it make a difference?". Teachers’ College Record, 97 (2), 310- 331.
Ryan, B. & Adams, G. (1995). "The family-school relationships model". In: B. Ryan, G.Adams,T. Gulltta, R. Weissberg, & R. Hampton (Eds.), "The family school connection"(pp3-28). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Ελληνόγλωσσες
Γρηγοριάδης, Α., Ευαγγέλου-Τσιτιρίδου, Μ., Κρουσοράτη, Α., (2023). "Οικογενειακόμαθησιακό περιβάλλον". Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σοφία.
Μυλωνάκου-Κεκέ, Η. (2009). "Συνεργασία σχολείου, οικογένειας και κοινότητας: θεωρητικές προσεγγίσεις και πρακτικές εφαρμογές". Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση ΑΕΒΕ.
Υπ. Απόφαση 13646/Δ1, "Πρόγραμμα σπουδών για την Προσχολική Εκπαίδευση", Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΦΕΚ Β' 687/10.02.2023).