Μοντέλα εκπαίδευσης χαρισματικών μαθητών στην Ευρώπη - ΚΑΛΙΑΝΙΔΟΥ, ΜΑΡΙΑ; ΧΑΝΤΖΟΥΛΗ, ΕΛΕΝΗ (Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημών Εκπαίδευσης, 2019)
Οι ατομικές νοητικές ικανότητες, σε συνδυασμό με τη δημιουργικότητα, τη συνέπεια, το επίπεδο της σωματικής δύναμης και επιδεξιότητας, πάντα ήταν καθοριστικές στη διαμόρφωση της ζωής μας και θα συνεχίσουν να είναι στο μέλλον. Σύμφωνα με τους Renzulli και Reis (1998), η δημιουργικότητα, η πάνω του μέσου όρου επίδοση και η ικανότητα δέσμευσης σε ένα στόχο αποτελούν παράγοντες αναγνώρισης της χαρισματικότητας ενός ατόμου. Εξαιτίας των εξαιρετικών ικανοτήτων, χαρακτηριστικών και αναγκών των χαρισματικών παιδιών, οι ευρωπαϊκές χώρες ενδιαφέρθηκαν, εδώ και αρκετά χρόνια, να διαμορφώσουν πολιτικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο που να περιγράφει και να ανταποκρίνεται σε αυτή την κατηγορία μαθητών. Το 1994, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέδωσε οδηγίες που απευθυνόταν σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα προέτρεπε να πάρουν μέτρα για τα χαρισματικά παιδιά : ψήφιση κι εφαρμογή νομοθεσίας για τη στήριξή τους, ερευνητικά προγράμματα που να εξερευνούν σε βάθος τη φύση και τη συμπεριφορά τους, συμπληρωματικά εκπαιδευτικά, ενισχυτικά προγράμματα τόσο σε μαθητές, όσο και σε εκπαιδευτικούς, διαμόρφωση κατάλληλου περιβάλλοντος για την προσαρμογή τους στο νέο εκπαιδευτικό κλίμα, αποφυγή του στιγματισμού τους εξαιτίας της χαρισματικής τους φύσης και αξιοποίηση των ικανοτήτων τους, εποικοδομητική συνεργασία μεταξύ των εκπαιδευτικών,των ψυχολόγων κ.λ.π., με σκοπό την επιτυχή πραγμάτωση μιας τέτοιας παρέμβασης. Στην εποχή μας, η εκπαίδευση χαρισματικών διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η παρουσίαση των πολιτικών, των δομών και των μεθόδων που εφαρμόζουν οι ευρωπαϊκές χώρες και αφορούν στην εκπαίδευση των χαρισματικών. Στα περισσότερα κράτη της βόρειας Ευρώπης, όπως η Αγγλία,η Αυστρία, η Γερμανία, η Ελβετία, η Δανία, η Φινλανδία, η Ουγγαρία ενθαρρύνεται η ανάπτυξη της Διαφοροποιημένης Εκπαίδευσης για αυτά τα παιδιά μέσα στο πλαίσιο του σχολικού περιβάλλοντος και σε πολλές χώρες, μάλιστα, τους παρέχεται υποστήριξη μέσω διάφορων οργανώσεων. Σε κάποιες χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, τα χαρισματικά παιδιά αναγνωρίζονται από τη νομοθεσία αλλά η εκπαίδευσή τους έχει παραμεληθεί. Τα χαρισματικά παιδιά έχουν ικανότητες και ανάγκες οι οποίες χρειάζονται αναγνώριση και ικανοποίηση, όπως όλων των παιδιών, διαφορετικά οι ικανότητές τους μπορεί είτε να ατονίσουν είτε ακόμα και να μην εκφραστούν ποτέ (Feldhusen, 2000).