Χαρισματικότητα και φιλοσοφείν - Αναγνώστου Μαρία (Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημών Εκπαίδευσης, 2020)
Η συγκεκριμένη εισήγηση περιγράφει την απόπειρα διδακτικής παρέμβασης σε μαθητή ΥΨΙΜ, που φοιτά στην Πέμπτη τάξη του Δημοτικού Σχολείου, κατά το διδακτικό έτος 2018-19, η οποία βασίστηκε στις αρχές της διευρυμένης μάθησης, στη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης του Gardner (1993) και εμπνεύστηκε από το κίνημα “Φιλοσοφία για παιδιά” του Lippman(1988). To εξατομικευμένο πρόγραμμα διδασκαλίας του μαθητή,το οποίο πραγματοποιούνταν εκτός σχολικής τάξης, είχε ως στόχο τον εμπλουτισμό των μαθησιακών εμπειριών του (Cutts & Moseley, 1957), αντλώντας ως θέματα επεξεργασίας έννοιες των Μαθηματικών και της Φυσικής,οι οποίες εξακτινώνονταν διαθεματικά (Ματσαγγούρας 2003). Η κάθε δραστηριότητα είχε ως υπόβαθρο την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, στηριζόταν στη θεωρία μάθησης του J.Dewey (1982) για την ενεργητική πρόσκτηση της γνώσης, αποσκοπούσε στην καλλιέργεια της κριτικής-δημιουργικής σκέψης του μαθητή και διαμορφωνόταν με βάση τα ενδιαφέροντα του, ώστε να είναι ελκυστική και να προκαλεί το ενδιαφέρον του (Keller 2008). Ως κομβικό σημείο της παρούσας αποτέλεσε η εξέταση της συμβολής της φιλοσοφικής παιδείας και σκέψης στη διαμόρφωση διαφοροποιημένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων για χαρισματικά παιδιά. Τα διαθεματικά σχέδια εργασίας που πραγματευτήκαμε, αύξησαν το ενδιαφέρον του μαθητή για έρευνα, συνέτειναν στην εύστοχη χρήση των νοητικών συλλογισμών και τη μαθησιακή του χειραφέτηση και καλλιέργησαν την παιγνιώδη θέαση του κόσμου.