«Προγράμματα πρόληψης και αντιμετώπισης του σχολικού εκφοβισμού για χαρισματικούς μαθητές» - Καφαλούκου Κωνσταντίνα; Ρούσση Σοφία; Τσουλάκου Ελευθερία (Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημών Εκπαίδευσης, 2020)
Οι χαρισματικοί μαθητές φαίνεται πως παρουσιάζουν κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όπως νοητικές, ακαδημαϊκές, ηγετικές ικανότητες. Οι μαθητές αυτοί εντάσσονται στο πλαίσιο της ειδικής αγωγής και χρήζουν ειδικής εκπαιδευτικής διδασκαλίας (Heward, 2011). Συγκεκριμένα, ο δείκτης νοημοσύνης που παρουσιάζουν τα χαρισματικά άτομα ξεπερνά το 140 IQ (Foley et al., 2009· Benito Mate, 2009). Συνήθως ο υψηλός δείκτης νοημοσύνης δεν συνάδει με τις κοινωνικές δεξιότητές τους. Τα περισσότερα χαρισματικά παιδιά βιώνουν εσωτερική ένταση σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας των ανεπτυγμένων ικανοτήτων τους κυρίως στον γνωσιακό τομέα. Αυτό δε σημαίνει ότι υπάρχει ισορροπία και στους υπόλοιπους τομείς που τα πλαισιώνουν, όπως για παράδειγμα ο κοινωνικός (Fornia & Frame, 2001∙ Μποτσόγλου, 2010∙ Conolly, 2018). Σημειώνεται πως ο υψηλός δείκτης νοημοσύνης είναι παράγοντας θυματοποίησης των χαρισματικών παιδιών με αποτέλεσμα να στοχοποιούνται, αφού οι σχολικές διακρίσεις τους είναι πολλαπλές (William & Allen, 2017). Στη βιβλιογραφία, η στοχοποίηση αυτή συναντάται με τους όρους «σχολικός εκφοβισμός» ή «bullying», αφού το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του αφορά –κατά κύριο λόγο τη συστηματική− λεκτική, ψυχολογική ή/και σωματική βία (Αρτινοπούλου, 2010). Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να διερευνηθούν μέσω της βιβλιογραφικής επισκόπησης προγράμματα που έχουν γίνει για χαρισματικούς μαθητές, οι οποίοι είχαν άμεση ή έμμεση εμπλοκή σε περιστατικά σχολικού εκφοβισμού. Πόσο τελικά βοήθησαν τα εν λόγω προγράμματα στην αντιμετώπιση του φαινομένου; Θα μπορούσε να λειτουργήσει κάποιο από αυτά στην Ελλάδα;