Μέθοδοι Διδασκαλίας Χαρισματικών Μαθητών Στο Μάθημα Των Μαθηματικών - ΠΑΙΖΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ; ΚΑΝΑΡΗ ΚΥΡΙΑΚΗ (Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημών Εκπαίδευσης, 2019)
Στις μέρες μας, παρά τη θεμελιώδη νομοθετική επιταγή για ανάπτυξη του πνεύματος και των δεξιοτήτων όλων των μαθητών και την ταυτόχρονη θεσμική αναγνώριση των μαθητών με ανώτερες νοητικές ικανότητες και ταλέντα, συνεχίζει να αποτελεί ζητούμενο η αξιοποίηση των δυνατοτήτων των χαρισματικών παιδιών. Διακεκριμένο ζητούμενο αποτελεί η αξιοποίηση των Μαθηματικών Δεξιοτήτων οι οποίες έχουν θεμελιώδη χαρακτήρα αφού επηρεάζουν καθολικά τη λειτουργικότητα του ατόμου. Η παρούσα εργασία εστιάζει στις Μαθηματικές Δεξιότητες εκείνων των μαθητών που το δυναμικό τους υπερβαίνει σημαντικά τα αναπτυξιακά προσδοκώμενα. Σκοπός της έρευνας είναι ο προσδιορισμός του εκπαιδευτικού πλαισίου που προωθεί αποτελεσματικά την καλλιέργεια και την αξιοποίηση αυτών των Δεξιοτήτων. Μεθοδολογικά η έρευνα εξυπηρετείται από τη βιβλιογραφική ανασκόπηση. Οι υποενότητες της υπό διερεύνηση θεματικής αφορούν τόσο στην παρουσίαση διαφορετικών προφίλ χαρισματικών μαθητών και στην αναγνώρισή τους από εκπαιδευτικούς - γονείς όσο και στις διδακτικές προσεγγίσεις των ιδιαίτερων δεξιοτήτων τους σε διαφορετικά εκπαιδευτικά περιβάλλοντα. Η παρούσα έρευνα κατέδειξε ότι οι χαρισματικοί μαθητές με ανεπτυγμένες Μαθηματικές Δεξιότητες έχουν υψηλότερες επιδόσεις όταν παρακολουθούν το καθιερωμένο πρόγραμμα σπουδών σε ετερογενή τμήματα σε σχέση με τους αντίστοιχους μαθητές που παρακολουθούν διαφοροποιημένο πρόγραμμα σπουδών σε ομοιογενή τμήματα ανώτερου δυναμικού. Επιπλέον προσδιορίστηκε ότι το αποτελεσματικότερο εκπαιδευτικό περιβάλλον γι’ αυτούς τους μαθητές απαιτεί εκπαιδευτικούς με προσαρμοστικότητα προκειμένου να παρέχουν κίνητρα ανάδειξης των χαρισματικών δεξιοτήτων. Συμπερασματικά, η έρευνα αναδεικνύει τις συνιστώσες προϋποθέσεις που δημιουργούν το κατάλληλο εκπαιδευτικό πλαίσιο για τους μαθητές με χαρισματικές Μαθηματικές Δεξιότητες. Θα πρέπει ωστόσο να επιμορφωθούν κατάλληλα οι εκπαιδευτικοί ώστε να μπορούν να διαμορφώνουν προγράμματα για ανομοιογενή τμήματα και να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις δεξιότητες του ετερογενούς πληθυσμού τους.